Beschouwing

Ik woon nu bijna 4 maanden in een hotel ergens in de bergen van Zwitserland. Ik geniet met volle teugen van de natuur en de omgeving, die elke keer een andere kant toont.

Langs het hotel stroomt een beek, die op zonnige dagen helderblauw is, op grijze dagen donker grijs en die dan weer veel water en dan weer weinig water vervoerd.

Er zijn in het voorjaar bloemen weides geweest, die een kleurenpracht vertoonde die ik nog niet gezien had, langzaam ging die kleurenpracht voorbij en werden uiteindelijk de meeste weides gemaaid. Nu liggen ze als nog groene lappen dekens in het landschap.

Als ik de berg oversteek kom ik via Oostenrijk in Italië. Daar heb ik dit seizoen al twee keer een fietstocht gemaakt door de appelbomen streek. Rond half juni hingen er nog maar kleine appels aan de boom en was het vooral ander fruit als kersen en allerlei soorten bessen die rijp waren. Vorige week ( half september) hingen alle appelbomen vol met hun vruchten in alle tinten groen en rood, een fenomenaal gezicht. Ook de druivenranken op de zuidhelling hingen vol met trossen, daar zal wel goede wijn van komen.

De bomen die eigenlijk vanaf het begin groen waren, hebben nu hun moment van aandacht en tooien zich in allerlei kleuren, wat een spectaculair uitzicht geeft op de bergen.

Wat het werk betreft zit ik in een flow, de meeste dingen die ik doe zijn niet bijzonder moeilijk of ingewikkeld, maar stemmen vaak wel tot voldoening. Ik heb hele dingen bijgeleerd, het maken van een goede Latte Machiato, het grondig schoonmaken van toiletten en douches, het uitserveren van een maaltijd en het spreken van Duits met de gasten.

Ik heb weinig tv gekeken. Alleen maar series en films die ik hier heb. Eigenlijk vind ik dat en zegen, tv kijken is vaak een gewoonte geweest en niet meer echt om de programma's, maar om de tijd vulling.

Ik lees weer veel, een aantal gelezen titels: 1953 (echt een aanrader), de odyssea (van Imme Dros), allemaal willen we de hemel, De rode wolf, het vertrek van de mier, zoektocht in Katoren, mijn leven als hond, moordenaar zonder gezicht en de jonge wallander. Stuk voor stuk mooie boeken.

Ik fiets regelmatig, niet alleen in Italie maar ook hier tegen de berg op. Kon ik aan het begin van het seizoen nog geen 200 hoogtemeters maken zonder helemaal stuk te zitten. Laatst heb ik een tocht van 1000 hoogtemeters gemaakt en was ik wel moe, maar niet kapot.

Af en toe maak ik ook een wandeling, naar de top van de Piz Arina (2828 mt), naar Zuort en Griosch. In de buurt van Malloja naar een schitterend meer, Lagh da Cavloc. Ik heb leuke collega's, maar ook collega's waarmee ik minder goed kan opschieten. Het hoort er allemaal bij.

Ik leer nieuwe spelletjes: Jungle Speed, Spätz en klootzakken. Heerlijk 's avonds in de stube.

Ik ben ook een aantal keer naar NL geweest, niet altijd gepland, maar steeds omdat ik het wilde.

Ik mis ook dingen, merk dat ik me bij tijd en wijlen eenzaam voel, lusteloos. Maar meestal met een stevige activiteit lukt het wel weer om dat gevoel kwijt te raken.

Ik ben vertrouwd geworden met de plek, ik heb een ander thuis gevonden. Als ik er op uit ben geweest, voel het echt als thuiskomen als ik het hotel in de verte zie liggen.

Ik heb in deze periode dingen, mensen verloren. Maar ook dingen van mezelf en anderen teruggevonden.

Tot slot ben ik weer voorzichtig begonnen met wat studie werk. Ik had altijd nog dingen tijdens mijn studie van verpleegkunde waarvan ik vond dat ik er te weinig aan had gedaan en nu probeer ik mijn kennis te vergroten en die achterstand in te halen. Anatomie en Fysiologie zijn interessante onderwerpen. Ik ben nu bij de cellen en weefsels. En het is lekker om met een muziekje op dingen op te halen, die ik deels al wist en deels nieuw zijn.

Groeten Sander